2018: belang van samenwerken

Het clichébeeld van een vertaler als een eenzaam, met zijn laptop vergroeid wezen is soms niet zo ver van de werkelijkheid. Als een echte introvert kan ik er intens van genieten om de hele dag alleen maar met een vertaling bezig te zijn zonder iets te hoeven overleggen. Toch heb ik in 2018 met een aantal projecten meegedaan waaruit de waarde van contact met collega’s duidelijk blijkt.

Zo is in april het eerste luisterboek in mijn vertaling verschenen. Ik heb aan Passe-partout samen met mijn collega Iwona Mączka gewerkt en ik ben erg blij met deze ervaring. We hebben om en om afleveringen vertaald, elkaars vertalingen gelezen om vertaalproblemen gelijk op te lossen en onze stijl op elkaar te laten lijken.

Daarnaast heb ik deel kunnen nemen in tweedaagse vertaalworkshops van Biuro Literackie, waar een selecte groep van literaire vertalers samenkwam om over hun fascinaties te vertellen. We hadden ook tijd om – onder leiding van een vooraanstaand vertaler Jerzy Jarniewicz – stil te staan bij theoretische vragen: wat is een (goede) vertaling? Wat is de positie van een vertaling binnen literaire tradities? En wie is de vertaler dan? In mijn dagelijks leven kom ik tijdens het werk niet zo vaak aan theorie toe: het was dus heel fijn om van gedachtes te kunnen wisselen met collega’s.

Ik begin 2019 met nieuwe energie en hoop dat er komend jaar veel mooie projecten op mijn pad verschijnen!

Nieuwe vertaling: een luisterboek!

Onlangs is mijn nieuwe literaire vertaling verschenen: Passe-partout van Astrid Harrewijn. Dit licht, grappig verhaal vertelt over het leven van Babette nadat haar man ineens verdwenen is. Babette blijft dus alleen met twee kinderen, een hoop schulden en een kunstgallerie…

Passe-partout was een bijzondere tekst in twee opzichten: ten eerste, ik vertaalde het samen met Iwona Mączka, een briljante literaire vertaalster Pools. Wij gingen om en om hoofstukken vertalen en elkaars teksten nalezen, ons over de stijl beraden en elkaars tikfoutjes corrigeren. Zo kon ik van Iwona leren en over mijn eigen vertaaloplossingen nadenken.

Ten tweede is Passe-partout een luisterboek! Voor het eerst kreeg ik dus een kans om eigen vertaling voorgelezen te horen.

Wie interesse heeft in het verhaal van Babette, kan de eerste aflevering van Passe-partout hier vinden.

‘Nachtroer’ of over keuzes bij het vertalen van poëzie

Charlotte Van den Broeck is een Vlaamse dichteres van wie voorlopig twee bundels zijn verschenen, Kameleon en Nachtroer. Ik ben uitgenodigd om geselecteerde gedichten naar het Pools te vertalen voor het literaire festival Stacja Literatura 22.

Het gedicht ‘Nachtroer’ bleek een echte uitdaging.

Dit woord, die de naam van een Antwerpse nachtwinkel is, heeft tegelijkertijd een aantal onderliggende betekenissen: naast ‘roer’ dat richting aangeeft, zijn er allerlei connotaties met nacht en beweging, oproer. En wat is een nachtroer? Eentje dat je door de nacht veilig laat komen?

In het Nederlands is het natuurlijk om woorden samen te voegen om zo nieuwe betekenissen te verkrijgen; in het Pools zou dit echter te veel aandacht trekken en daardoor de lezer afleiden van de inhoud. Daarom ben ik geen nieuw woord gaan bedenken, maar ging ik op zoek naar een ongebruikelijke samenstelling die hetzelfde gevoel kon oproepen. In dit geval achtte ik het beter om een letterlijke overeenkomst met ‘roer’ op te geven in ruil voor de sfeer. Zo is ‘het roer’ in mijn vertaling een ‘het nachtelijke opwellen’ geworden. Deze titel roept allerlei mogelijkheden op, geeft weer dat er mogelijk veranderingen komen en grote krachten in het werk gaan, tegelijkertijd is de connotatie met water aangehouden.

Hier zijn enkele gedichten van Charlotte Van den Broeck in het Nederlands en in het Engels te lezen.

Het eerste gedicht ontsnapt uit mijn la

in de la

In het Pools kan je zeggen dat iemand ‘voor de la’ schrijft. Dit wil zeggen dat de teksten niet voor publicatie bedoeld zijn en in een la belanden. Als vertaler heb ik ook zo’n la. Die gebruik ik niet vaak, eigenlijk alleen voor vertalingen van gedichten die mij hebben betoverd. Onlangs is een van de gedichten ‘uit de la’ ontsnapt! “Het eerste gedicht ontsnapt uit mijn la” verder lezen

Een lange weg, of MFO (Internationaal festival van korte verhalen) in Wrocław

Afgelopen zondag tijdens MFO (het Internationaal festival van korte verhalen) heb ik een prijs ontvangen voor de vertaling van het kort verhaal ‘The Ally Ally O’ van Lucy Caldwell. Daar ben ik erg blij mee. Voornamelijk met de bevestiging dat ik op de juiste weg ben. Want deze weg is veel langer dan je misschien zou denken… “Een lange weg, of MFO (Internationaal festival van korte verhalen) in Wrocław” verder lezen

Beste Nederlandstalige boek van 2016? ECI-literatuurprijs

Vandaag heeft de postbode mij een dik pakket gegeven met daarin zes boeken. Nu staat mij een duidelijke opdracht te wachten: het beste boek van 2016 kiezen. Hoezo? Dit jaar zit ik in de lezersjury van de ECI-literatuurprijs en mag dus meebeslissen wat het beste Nederlandstalige boek van afgelopen jaar is. “Beste Nederlandstalige boek van 2016? ECI-literatuurprijs” verder lezen

“De inktlezers van Doi Saket” van Thomas Olde Heuvelt – nu in mijn vertaling

Dit bericht is wellicht interessanter voor de Poolstalige lezers – in augustus is mijn vertaling van “De inktlezers van Doi Saket” van Thomas Olde Heuvelt verschenen in het Poolse fantasy- en SF-tijdschrift ‘Silmaris‘. Het verhaal over de jonge Tangmoo is kosteloos te downloaden van de website van ‘Silmaris’.

Shut Up & Write: tips voor schrijvers en vertalers

Dit jaar lijkt in veel opzichten een jaar van ‘voor het eerst’ te zijn: mijn eerste Nederlandstalige gastblog (over al dan niet handige apps voor zzp’ers) staat online, daarna kwam de eerste boekvertaling van mijn hand, en gisterenavond heb ik ook nog voor het eerst deelgenomen aan de Amsterdamse Shut Up & Write waar ik een aantal tips voor schrijvers en vertalers heb gehoord.

Shut Up & Write

“Shut Up & Write: tips voor schrijvers en vertalers” verder lezen

Het is zover! Over mijn eerste boekvertaling

Het is zover! Na drie maanden werken oftewel gangsters daten – geef het beestje een naampje – ben ik klaar. Mijn eerste boekvertaling, volle twee honderd twintig pagina’s aan intriges in de Amsterdamse onderwereld, is naar de editor verstuurd en ik… ik heb ineens veel meer vrije tijd 😉

Ik wacht met ongeduld tot a) de editor mijn ego in stukken uiteen laat spatten b) de uitgeverij het boek in de lijst van ‘verwachte boeken’ plaatst!

Literaire non-fictie: een Poolse specialiteit

“Oog voor het detail, boeiende hoofdpersonages, een tragisch of absurd verhaal, geen mooischrijverij maar een simpele, laconieke stijl die bijna poëtisch is, geen grote woorden, ideeën of politiek maar alledaagse situaties en menselijke emoties die op elk continent herkenbaar zijn – dat waren en zijn nog steeds de ingrediënten van een Reportage à la Polonaise.”… de gehele essay over de Poolse non-fictie is te lezen op de website van het tijdschrift Armada!