Twee verschillende werelden. Over ‘Rivieren’ en ‘Zachte riten’

Helaas heb ik niet genoeg tijd om nog voor de prijsuitreiking morgen afzonderlijke berichten over de twee resterende boeken te schrijven. Vandaar nog even een korte notitie over Rivieren van Martin Michael Driessen en Zachte riten van Marja Pruis. “Twee verschillende werelden. Over ‘Rivieren’ en ‘Zachte riten’” verder lezen

De muziek als het leven. Over ‘Goldberg’ van Bert Natter

Deze monumentale – meer dan 600 pagina’s – roman van Natter gaat over Johann Gottlieb Goldberg en over het uiteenvallen van de Europese Unie. Over Dresden en drugs. Over een lichte psychose en het worstelen met eigen identiteit. En dit alles in een bijzondere stijl die samen met de tijden verandert en sprekende personages door alle mogelijke registers van de taal heen (een droom van een literaire vertaler!). “De muziek als het leven. Over ‘Goldberg’ van Bert Natter” verder lezen

Als de midlifecrisis zijn kop opsteekt. Over ‘Moedervlekken’ van Arnon Grunberg

Het verhaal van Oscar Kadoke, de psychiater van de crisisdienst, is de zoveelste variatie op het thema ‘man met midlifecrisis’. De hoofdpersonage, een kettingrokende, gescheiden man, meent verliefd te zijn geworden op een verpleegster van zijn moeder. Hierop volgen allerlei gebeurtenissen die mij in het begin meesleepten, maar uiteindelijk achterlieten met een ‘en dat was het dan?’. Of niet eens. Eerder met een ‘meh’. “Als de midlifecrisis zijn kop opsteekt. Over ‘Moedervlekken’ van Arnon Grunberg” verder lezen

Keihard vechtend voor mijn verrukking. Over ‘Op de rok van het universum’ van Tonnus Oosterhoff

Door de eerste honderd pagina’s van Op de rok… heb ik moeten worstelen, maar daarna viel alles op zijn plek en werd het lezen een plezier. Het nieuwste boek van Oosterhoff is namelijk een puur experiment: het bestaat uit talloze korte verhalen die schijnbaar geen onderling verband hebben. Er is wel een hoofdpersonage, maar “Keihard vechtend voor mijn verrukking. Over ‘Op de rok van het universum’ van Tonnus Oosterhoff” verder lezen

‘Jij zegt het’… en ik geloof er niks van. Over het nieuwste boek van Connie Palmen

Ted Hughes en Sylvia Plath. Een bekend sprookje: ontmoeting van twee vrije geesten, passie, huwelijk, kinderen, mannelijk overspel en daaropvolgende problemen waardoor de onschuldige dichteres uiteindelijk zelfmoord pleegt. Zo wordt het leven van de twee dichters vaak samengevat, simpel en eenzijdig. In Jij zegt het neemt Connie Palmen het op voor Ted Hughes. En levert, wat mij betreft, een minstens zo eenzijdig verhaal af.
“‘Jij zegt het’… en ik geloof er niks van. Over het nieuwste boek van Connie Palmen” verder lezen

Beste Nederlandstalige boek van 2016? ECI-literatuurprijs

Vandaag heeft de postbode mij een dik pakket gegeven met daarin zes boeken. Nu staat mij een duidelijke opdracht te wachten: het beste boek van 2016 kiezen. Hoezo? Dit jaar zit ik in de lezersjury van de ECI-literatuurprijs en mag dus meebeslissen wat het beste Nederlandstalige boek van afgelopen jaar is. “Beste Nederlandstalige boek van 2016? ECI-literatuurprijs” verder lezen